Durf creatief te zijn (8 april 2010)
Afgelopen week was ik door een vriendin uitgenodigd om samen met mijn zoon te komen knutselen. Een leuk idee. Met verf, stiften, veren en kleurpapier gingen we aan de slag. Mijn zoon maakte de mooiste creaties. En wij? Wij moesten even slikken op iets op papier te zetten. Om te verven, om creatief te zijn, om te durven.
Negatieve gevoelens
Het afgelopen jaar ben ik gaan ontdekken hoe je met creativiteit negatieve gevoelens kunt omzetten naar positieve. Of hoe je negatieve gevoelens kunt uiten in creativiteit, als je het moeilijk vindt om over dingen te praten. Dat werkt heel mooi. Met kleuren, vormen, beelden, met verf of stiften, zet je je gevoel op papier. Doel is dus niet dat het mooi is, maar het gaat om het uiten van je gevoel. Het geeft veel lucht als je los kunt laten dat je creatie mooi moet zijn.
Krampachtig
In het begin is dat lastig. Je bent geneigd iets te maken, iets te realiseren. Dan maakt je krampachtig. Het idee is dat je alleen maar je gevoel op papier gaat zetten. Je gevoel ga je verven. Je voelt hoe het is om vanuit dat gevoel de kwast op papier te zetten en kleuren te gebruiken. Je gevoel bepaalt wel waar die kwast heengaat en wat het wordt. Het is heel bijzonder als dat lukt.
Mooie creaties
Wat het voor ons creatieve proces afgelopen week betekende? Het werden beschilderde en beplakte kunstwerken. Het is dan even loslaten wat de ander ervan vindt, maar als dat lukt, dan komt het ook. Probeer het ook eens. En vraag me gerust om tips als je wilt weten hoe je dat het beste kunt aanpakken.
Wil je met dit thema aan de slag?
Maak dan nu een afspraak voor een kennismaking en drie coachgesprekken van anderhalf uur. De tarieven vind je op de Tarieven-pagina.
Delen met anderen?
Klik op de Tweet-knop om deze blog via Twitter te delen.
Klik op de InShare-knop om deze blog via LinkedIn te delen.
Reacties
Marieke Kruitwagen (8 april 2010 - 16:05)
Met een glimlach op mijn gezicht las ik deze blog. Ik ben die betreffende vriendin. Het is mij uiteindelijk gelukt om een creatie te maken zonder dat het van mijzelf mooi moest zijn. En te beseffen dat het creatief bezig zijn, een middel is mijn gevoelens te uiten en er plezier in kan hebben. Dat ik niet binnen de lijntjes hoef te kleuren, dat het niet helemaal perfect hoeft te zijn. Ik kan stoppen wanneer ik wil. Net zoals de zoon van Martinique na een kwartiertje heel hard riep: klaar!
Terwijl het ei nog niet helemaal beschilderd was, ik nog knutselspullen had voor een hele dag... Gewoon omdat hij het zo voelde.
Martinique (8 april 2010 - 16:17)
Ja, kinderen laten zich niet vangen door de gedachte van 'zo moet het zijn'. Die doen hun eigen ding. Mooi is dat!
Vincent (9 april 2010 - 8:39)
Grappig om te lezen, dat er eigenlijk een dubbele laag zit bij het knutselen, waar je in eerste instantie helemaal niet bij stil staat.
Wil je reageren op deze blog? Laat hier je reactie achter.
(Vul de volgende code in: 3137)
Hou mij op de hoogte van andere reacties op dit bericht.