Echt kijken met een bril (29 maart 2010)
Ik draag een bril. Nu is dat op zich niet zo spannend, maar het heeft sinds een tijdje een bijsmaakje. Want sinds kort weet ik dat er een mogelijkheid is om er iets aan te doen. En dan heb ik het niet over laseren. Zover ben ik nog niet. Dat vind ik nog te spannend. Maar ik heb het over je ogen trainen. Het schijnt namelijk zo te zijn dat je je ogen kunt trainen om beter te gaan zien. Je kunt dus zelf wat doen aan de sterkte van je zicht.
Natuurlijk beter zien
Als ik op google wat verder kijk dan is het dr William Horatio Bates die de eerste oogarts was die op een andere manier naar oogafwijkingen keek, vanuit de visie van ‘natuurlijk beter zien’. Nu heb ik een vriendin die daar ook mee bezig is. Het is bijzonder. Door oefeningen ga je je ogen beter gebruiken. Ze heeft daarvoor ook zo’n fraaie bril: een zwarte bril (zonder sterkte) met alleen maar gaatjes erin. Als ik die opzet, met mijn -4,75 (incl cilinder) aan sterkte, kan ik gewoon zien. Het schijnt dat je dan je oogspieren op een bepaalde manier gebruikt, waardoor je kunt zien. Geweldig toch?
Gemotiveerd
Dat is mooi, dat is bijzonder, dat is geweldig, dacht ik de eerste keer dat ik dat hoorde. Dat wil ik ook. Maar dat vraagt natuurlijk wel het nodige van je. Want resultaat heb je niet zonder inspanning, of in ieder geval niet zonder dat je er iets voor doet. Ik heb -4,75, dus niet zomaar een sterkte die je even ‘wegwerkt’. Dan word je wel even met jezelf geconfronteerd. Dan merk je dat motivatie een belangrijke factor is. Want hoe graag wil ik van mijn bril af? Hoe ‘hard’ wil ik daarvoor werken?
Weerstand
Klanten die komen voor coaching/ counselling gaan ook altijd dat soort fasen door. Weerstand heet dat ook wel. Ik wil wel, maar nu nog niet. Of ik wil wel, maar het is zo moeilijk, ik moet er zoveel voor doen. Als coach en counseller is begrip in deze fase een heel belangrijk instrument. En voor mezelf? Ik ga er nog even rustig over nadenken. Ik heb even begrip voor mezelf dat het nog even aan duurt voordat ik er ‘aan toe’ ben. 
Wil je met dit thema aan de slag?
Maak dan nu een afspraak voor een kennismaking en drie coachgesprekken van anderhalf uur. De tarieven vind je op de Tarieven-pagina.
Delen met anderen?
Klik op de Tweet-knop om deze blog via Twitter te delen.
Klik op de InShare-knop om deze blog via LinkedIn te delen.
Reacties
Nanja (29 maart 2010 - 21:10)
stap voor stap? Wel gaaf dat dit kan zeg! Mijn ogen beginnen 'minder' te worden en ik kan de leesbril door voor zijn....?
Marieke Kruitwagen (30 maart 2010 - 8:27)
Gaaf he. Ik ben zelf aan het oefenen met beter zien zonder bril. Zit zelfs achter mijn bureau op het werk met een rasterbril op. (pinhole glasses) Beetje raar gezicht, maar ik betrap mezelf er op dat ik soms nummerborden kan lezen op 6 meter afstand zonder bril (sterkte -2.50) Ik kan dus scherper zien. Het is een ontdekkingstocht, veel oefenen, erin blijven geloven, naar jezelf durven te kijken; wat wil ik niet zien? Waarom kijk ik wazig? De gedachte is dat er naast een fysieke oorzaak ook vaak een emotionele oorzaak achter zit. Ik ben heel benieuwd wat ik over mijzelf en mijn KYK op dingen ga ontdekken.
Erika Fontein (30 maart 2010 - 8:47)
Ik ben een collega van Marieke en ben dus een tijdje geleden geconfronteerd met 'de zwarte bril' die zij droeg. Het was even een vreemd gezicht, maar het wekt meteen vragen op. Marieke legde meteen uit waarom ze het deed en welk resultaat ze probeerde te behalen. Nu, enkele weken later kijkt niemand meer raar van haar bril op. En dat is best heel wat als je bedenkt dat we in een organisatie werken emt bijna 200 collega's! Het is even een stap om de confrontatie met collega's en je verdere omgeving aan te durven, maar uiteindelijk vindt eigenlijk niemand het raar. Ik denk zelfs dat Marieke wel wat mensen 'aan gaat steken'.
Wil je reageren op deze blog? Laat hier je reactie achter.
(Vul de volgende code in: 8131)
Hou mij op de hoogte van andere reacties op dit bericht.